เนิร์ดรายสะดวกblog

โกลโก้ 13 เป็นหนังสือการ์ตูนผลงานของ ไซโต ทาคาโอะ (ผลงานที่เป็นที่รู้จักในบ้านเรายกตัวอย่างเช่น
ต้องรอด ลิขสิทธ์ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ) ลงตีพิมพ์ประจำในนิตยสาร Big Comic ของสำนักพิมพ์
โชกักกุคังอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี 1969 ปัจจุบันรวมเล่มได้ร่วม 150 เล่มและยังไม่จบ เคยได้รับการ
ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์คนแสดง 2 ครั้ง อนิเมชั่นจอเงิน 1 ครั้ง และอนิเมชั่นวิดีโอ 1 ครั้ง
โดยที่จะกล่าวถึงนี่เป็นฉบับอนิเมชั่นซีรี่ส์ที่เพิ่งเริ่มฉายไป เมื่อเดือนเมษาที่ผ่านมานี่เอง

ดุ๊ค โทโก หรือฉายา "โกลโก้ 13" สไนเปอร์ฝีมือดีเชื้อสายเอเชีย ผู้ได้รับคำยกย่องว่า "มือโปรในหมู่มือโปร" งานของเขาจะต้องสำเร็จลุล่วงเสมอ ไม่ว่าเงื่อนไขจะยากแค่ไหน เป้าหมายจะเป็นใคร(หรือสิ่งใด) เขาไม่ใช่คนมีคุณธรรม ไม่ว่าเป้าหมายจะเป็นอาชญากร สุจริตชน หรือต่อให้จะต้องมีผู้บริสุทธิ์โดนลูกหลงจากการลอบสังหารเขาก็ไม่ลังเลที่จะทำ หากรับเงินค่าจ้างมาแล้วภารกิจต้องสำเร็จเท่านั้น เว้นเสียแต่ในกรณีที่ผู้ว่าจ้างเล่นไม่ซื่อ ก็ซวยไป

แค่เห็นหน้ามันก็ขำแล้ว

ตัวโกลโก้ แบน และขาดมิติได้อย่างน่าประทับใจ ไม่เคยมีการกล่าวถึงที่มาที่ไปของตัวละครว่ามันเป็นใคร มาจากไหน ทำไมถึงมีฝีมือขนาดนี้ รู้อย่างเดียวว่ามันเก่ง เก่งฉิบหาย เก่งไม่มีเหตุผล หลายๆครั้ง แม้หลักฐานต่างๆชี้ตัวว่ามันคือผู้ต้องสงสัยแน่ๆ แต่ผู้เชี่ยวชาญดันยืนยันว่า การลอบยิงในสถานการณ์นั้น ช่วงเวลานั้น ระยะห่างขนาดนั้นมันเป็นไปไม่ได้ (แต่มันทำได้ เพราะเหตุผลว่า มันเก่ง เหอๆ) มันก็เลยลอยนวล

ความเคร่งขรึม หน้าตาย และขี้เหนียวคำพูดของมันที่น่าจะเท่ดี แต่ดูยังไงก็อดขำไม่ได้ พฤติกรรมตัวละครที่ซีเรียสซะส่วนใหญ่ แต่ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่ามันมีกลิ่นอายเชยๆชอบกล (อย่างว่า วัตถุดิบมันกี่ปีมาแล้วล่ะ) บางครั้งก็เลยซีเรียสไปกับมันไม่ค่อยลง รึเป็นแค่ผมคนเดียวก็ไม่รู้นะ

ส่วนคุณภาพของอนิเมชั่นนั้นจัดว่าดีถึงดีมาก และมีความสม่ำเสมอสูง เท่าที่ดูมา 10 กว่าตอนยังไม่มีตอนไหนที่คุณภาพตกจนผิดสังเกต รายละเอียดของวัตถุและฉากต่างๆก็สูงทีเดียว ทั้งนี้คงเพราะทางผู้สร้างต้องการให้บรรยากาศในเรื่องออกมาจริงจังและสมจริงที่สุด ซึ่งมันก็ได้ผลอยู่ ถ้าไม่นับตัวโกลโก้และฝีมือโม้ๆของมันน่ะนะ

น่าตกใจที่ซีรี่ส์นี้จะมีความยาวร่วม 50 ตอน ถึงแม้ด้านวัตถุดิบจะไม่มีปัญหาเพราะต้นฉบับมีเยอะเหลือเกิน แต่เท่าที่ดู เรื่องนี้น่าจะเป็นซีรี่ส์ที่ทำตลาดได้ยาก แถมยังเจาะกลุ่มไปที่ผู้ใหญ่ เพราะเวลาฉายก็อยู่ตั้งราวๆตีหนึ่งครึ่ง แถมยังเต็มไปด้วยเซ็กส์และความรุนแรง (ถึงอย่างหลังจะไม่ค่อยมากก็เถอะ เพราะมันใช้ปืนกันทั้งเรื่อง) แต่เข้าใจว่าเรื่องนี้คงจะมีฐานแฟนๆเดนตายที่เหนียวแน่นอยู่ เพราะยังไงก็ลงต่อเนื่องมาได้ 40 ปีนี่นะ ดังนั้นก็คงจะไม่ถึงกับเจ๊งละมั้ง

ถึงแม้จะตั้งใจให้เป็นซีรี่ส์ที่จริงจัง แต่ความทะแม่งที่โผล่มาเป็นระยะๆ และฝีมือโม้ๆของตัวเอก กลับทำให้รู้สึกขบขันอย่างอีหลักอีเหลื่อ ซึ่งก็เข้าท่าไปอีกแบบ เป็นอีกซีรี่ส์ที่ดูเอามันได้

ปล. อาวุธหลักๆ ของมันคือ M-16 ที่ custom แล้ว ซึ่งทำให้ผมตะหงิดๆทุกทีว่า ปกติเขาจะใช้ปืนรุ่นนี้มายิงระยะไกลๆกันเหรอฟะ แต่ก็นะ ไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้เท่าไหร่