เนิร์ดรายสะดวกblog

คนตายเป็นซอมบี้
ซอมบี้กินคน
คนฆ่าซอมบี้
แล้วคนก็รักซอมบี้

หนังใช้ setting เป็นอเมริกาในช่วงทศวรรษที่ 1950 ในหมู่บ้านชานเมืองอันแสนสดใสเงียบสงบ หลายปีหลังจากเหตุการณ์ซอมบี้อาละวาดครั้งใหญ่ ทางภาครัฐได้ระดมกำลังกวาดล้างเป็นผลสำเร็จ
และทำการแบ่งสัดส่วนพื้นที่อันตรายที่มีซอมบี้อาละวาด และพื้นที่ปลอดภัยสำหรับอยู่อาศัย
นอกจากนี้ยังมีบริษัทเอกชนนาม Zomcon ได้ริเริ่มลงทุนในธุรกิจนำซอมบี้มาใช้งาน
และได้คิดค้นปลอกคอที่สามารถข่มความกระหายเลือดและทำให้ซอมบี้มีพฤติกรรมเรียบร้อยได้
และได้เริ่มทำธุรกิจจับและจำหน่ายซอมบี้ให้กับประชาชนทั่วไป

ทิมมี่ โรบินสัน เด็กชายท่าทางจ๋องๆ ไม่มีเพื่อน พ่อแม่ไม่ค่อยเข้าอกเข้าใจ แต่เป็นคนช่างคิดช่างสงสัย เขามักจะตั้งคำถามเกี่ยวกับตัวตนของซอมบี้ และสิ่งที่ผู้คนปฏิบัติกับพวกมัน
(สถานะของซอมบี้จะเป็นกึ่งๆสัตว์เลี้ยง กึ่งๆทาส) จนกระทั่งวันที่แม่ของเขาซื้อ
ซอมบี้เข้าบ้าน (ด้วยเหตุผลคือ อายชาวบ้านที่บ้านตัวเองเป็นบ้านเดียวที่ไม่มี)
เขาจึงได้ใช้เวลาร่วมกับซอมบี้อย่างใกล้ชิดเป็นครั้งแรก และมันก็กลายเป็นเพื่อนคน(ตัว?)แรกของเขา

หนังเหมือนจะใช้ setting ของ Pleasantville มาผนวกกับพล็อตที่ราวกับจะเป็นภาคต่อของ
Shaun of the Dead ซึ่งผลที่ได้ก็คือ หนังตลกครอบครัว(เรอะ?) ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขันป่วยๆ
สถานการณ์ที่ดูแล้วอีหลักอีเหลื่อพิกล ทำนองว่า ตูจะขำดีมั้ยวะนี่ และเพื่อไม่ให้เสียสถาบันหนังซอมบี้
หนังเรื่องนี้มีจำนวนคนตายไม่น้อยครับ แต่การตายแต่ละครั้งดูแล้วเผลอหัวเราะหึออกมาทุกที

หนังดูจะตั้งใจทำ production design ให้ดูเชย และทุนไม่สูง ซึ่งก็สอดรับกับ setting ของหนัง
ที่ต้องการล้อรูปแบบของภาพยนตร์และละครครอบครัวแสนสุขของอเมริกาในช่วงนั้นๆได้อย่างดี

หนังได้ K'Sun Ray (อ่านว่ายังไงนี่?) มารับบทเด็กชายตัวเอกซึ่งแสดงหน้าเหยเก บอกบุญไม่รับได้อารมณ์ดีชะมัด และได้ Carrie-Anne Moss (Trinity จาก Matrix) มารับบทแม่บ้านอเมริกันผู้เรียบร้อย(แต่แอบเพี้ยนพิลึก) ซึ่งผมว่าหน้าตาและวัยเธอเหมาะกับบทแบบนี้มากกว่านะ

ถ้าคุณชอบซอมบี้ ชอบ Shaun of the Dead และรับได้กับอารมณ์ขันป่วยๆ ก็แนะนำให้ลองหามาดูกันครับ

ชอบโปสเตอร์นี้จริงๆ

ปล. ของแถม ข้าวหมูแดงร้านสีมรกตขนาดบิ๊กเบิ้มพิเศษ 70 บาท

เทียบกับจานปกติ ทุกอย่างชื้นใหญ่หนาเตอะ แต่ผมว่าสั่งธรรมดา 2 จานคุ้มกว่านะ

แปะหลังรีวิวหนังซอมบี้ทำให้น่ากินขึ้นเยอะ